Akita Geschiedenis - toppen en dalen

Toppen en dalen horen bij het leven en komen zeker voor in de Akita geschiedenis. Het ras heeft ernstige bedreigingen gekent en werd dan weer op handen gedragen.

De Akita behoort tot de oudste hondenrassen in de wereld. De Akita geschiedenis van dit ras is zo geschakeerd dat in de stad Odate in Japan (in de provincie Akita) een museum aan dit hondenras is gewijd.

De vroege geschiedenis van de Akita

De geschiedenis van de Akita start 4 à 5 duizend jaar terug, afgaande op de resten van een hondenskelet dat in het noorden van Japan werd gevonden. De eerste echte getuigenissen dateren 300 jaar terug uit de Edo periode (1616 - 1868).

In de 8e eeuw zou in het berggebied van de provincie Odate een jachthond hebben bestaan, de Matagi Inu. Het verhaal gaat dat zijn jachtkunsten dermate gewaardeerd werden dat deze hond in huis werd toegelaten; zelfs in ruimten waar geen schoenen gedragen mochten worden (en gewoonlijk dus ook dieren de vloer niet mogen betreden).

De Akita als waak- en jachthond

De Akita's werden gebruikt voor de jacht op groot wild zoals beren en zwijnen. Ook werden ze ingezet om huis en haard te beschermen, want het zijn geduchte waakhonden. Rond 1700 trok deze 'boerenhond' de belangstelling van een shogun: generaal Tsunayoshi. Deze man was niet alleen geboren in het 'jaar van de hond', maar had een uitzonderlijke belangstelling voor deze honden. Dit leidde al snel tot een speciale wet: het werd verboden om een Akita te verwonden of te doden.

Gouden tijden voor de Akita hond

De Japanse adel ontfermde zich over dit hondenras en daardoor kreeg de Akita een leven dat zeer ongewoon is. Sommige Akita's hadden zelfs een eigen huis met bedienden. Kijk.. soms ben ik zo blij dat Kensho niet kan lezen.

In de tijd van de Samoerai zou de Akita diens vaste metgezel geweest zijn.

De sterke trouw en genegenheid voor zijn baas heeft ertoe geleid dat de Akita een plaats is gaan innemen in de Japanse mythologie. Ook wordt de Akita geassocieerd met religieuze festiviteiten.

Allerlei verhalen doen de ronde over deze periode. Zo zou er een shogun zijn geweest die 530.000 vierkante meters van zijn land aan zijn Akita hond had geschonken. Ook zou er een aparte taal zijn bedacht die werd gebruikt om met Akita's te praten die bij de adel woonden. Deze taal heette letterlijk vertaald 'de woorden van de hond'.

Hondengevechten met de Akita

Maar aan alle sprookjes (en dus ook leven als een sprookje) komt een einde: de hondengevechten komen op. Eén van de dieptepunten in de Akita geschiedenis.

Deze hondengevechten moesten de krijgslust van de Samoerai's stimuleren in de Meiji periode (1868 - 1912). Ze maakten echter dat de zuiverheid van het ras weer achteruitging. De Akita werd gekruist met de Tosa Inu en de afstammelingen met hangoren werden Shin Akita (nieuwe Akita) genoemd. Deze rasvermenging zorgde weer voor een degeneratie van het ras.

Gelukkig werden in 1910 de hondengevechten verboden.

Hondensterfte door twee oorzaken

Het geluk na het afschaffen van de hondengevechten is van niet van lange duur, want de hondenbelasting werd ingevoerd. Hierdoor werden duizenden honden, waaronder Akita's, afgeslacht.

In 1931, na de geduchte uitdunning van het Japanse hondenbestand door een hondsdolheids epidemie (rabiës) - en door invoering van de hondenbelasting - nam de Japanse regering maatregelen.

Het ras wordt gered van de ondergang

De Akita werd onder andere verklaard tot nationaal erfgoed ter bescherming van het ras. De edelman Ichinoseki wilde de Akita van vroeger doen herleven. Door zijn toedoen kwam er een exportverbod van Akita's tot stand. Er werd heel selectief gefokt om zo het type, waar generaal Tsunayoshi meer dan 200 jaar geleden zo enthousiast over was, terug te krijgen.

Op 4 oktober 1932 werd een waargebeurd verhaal gepubliceerd in Asahi Shinbun (de krant van Asahi). Het was het verhaal over de trouwe hond 'Hachiko'. Het raakte niet alleen het hart van hondenliefhebbers, maar van de Japanse bevolking als geheel. De naam 'Hachiko' verspreidde zich door het hele land en het Akita hondenras kreeg meer bekendheid.