De Babe Magnet van Bilthoven

door Lydia
(Bilthoven)

Passie nr. 3 van Velvet: flikflooien met teefjes. Omdat dit nogal een gevoelig onderwerp is, laat ik hem zelf maar aan het woord...(voordat ik iets zeg waardoor hij beledigd is!)




Beste vrienden, jullie kennen mijn bijnaam Kluivenjatter. Joris heeft mij die naam gegeven en alhoewel ik in eerste instantie gepikeerd was, ben ik nu best trots op die bijnaam, het geeft mij een stoer imago.

Ik heb nu zelf een nieuwe bijnaam verzonnen: Velvet Sensation de Kluivenjatter, Babe Magnet van Bilthoven. Dat staat goed op mijn visitekaartje, het lijkt wel of ik van adel ben met zo'n dubbele naam. Joris kijkt me nu misprijzend aan, maar ik zal even uitleggen hoe ik aan die bijnaam kom:

Dat ik een knappe reu ben, kan iedereen zien: zwart met witte voorpootjes, een witte bef en een lange streng wit in mijn staart. Vrouwtje zegt vaak genoeg dat ik knap ben, dus waarom zou ik dat tegenspreken? (ik heb geen last van valse bescheidenheid).

Als pup vond ik andere honden maar eng, maar sinds een bepaalde leeftijd ontdekte ik dat andere honden - en dan vooral de vrouwtjes - eigenlijk best leuk zijn. En guess what? De vrouwtjes vinden mij ook leuk!

Ik knoopte dus een paar leuke relaties aan en de meisjes die mij leuk vonden, hadden er geen bezwaar tegen dat ik een potje met ze ging vrijen, ook al keek hun baasje erg bedenkelijk en ook al stond Joris te mopperen. Hij maakte me uit voor opdringerige vlegel, viezerik en weet ik wat al niet meer, maar daar trok ik me niks van aan.

Een paar memorabele ontmoetingen: Sara, een Dogo Argentino; is zo groot dat ik zelfs op mijn achterpoten staande, niet bij haar snuit kon komen om te snuffelen. Toen ik het aan de achterkant probeerde, zei Sara's baasje: "zal ik een laddertje voor je halen?" Hij vond het dus kennelijk nogal amusant (mensen houden er soms een raar gevoel voor humor op na).

Lana, een aristocratische langharige Teckeldame, ging lekker met mij door het gras rollen. "Dat doet ze anders nooit! Lana houdt niet van kleine honden", riep haar vrouwtje uit. Kan wel zo wezen, maar deze knappe Powderpuffreu was duidelijk Lana's favoriete vriendje.

En Shilo, een grote zwarte teef van onbestemd ras uit Bulgarije, mijn god, we hebben meer dan een uur lopen dollen en toen Shilo's baasje uiteindelijk verder liep, bleef deze Bulgaarse schone tot op het laatst achteromkijken naar mij.

Een tijdje geleden moest ik mee naar de dierenarts, en ik kreeg daar een rare spuit in mijn nek. Getver, waar was dat nou weer goed voor? Het bleek een chemische castratie te zijn. "Dat komt er nou van als je zo super opdringerig bent naar alle teefjes die je tegenkomt", zei Joris met een ondertoon van leedvermaak in zijn stem. De kift natuurlijk, hij is gewoon jaloers op mijn amoureuze relaties.

Ik maakte me toch wel een beetje zorgen, misschien zouden de dames mij wel minder interessant vinden nu ik zo'n ding in mijn nek heb, misschien ruik ik nu wel anders.

Tijdens een lange wandeling kwamen we Lana tegen, mijn teckelvriendin. Ze liep met haar vrouwtje en een groepje andere mensen met een stuk of 6 honden over het bospad. Toen ze mij zag, liet ze meteen haar groep in de steek en ze kwam blij op me afgerend. "Hoi Velvet, schat, leuk je te zien!" "Lana-baby!". We gingen al rollebollend het pad af, dat was stoeien als vanouds.... Ondanks die volstrekt overbodige chemische castratie was ik nog steeds Lana's favoriete vriendje. Gelukkig!!!

En gisterenavond, bij onze late uitlaatronde, kreeg ik weer een bevestiging dat ik nog steeds een heuse babe magnet ben: we kwamen Jan tegen, een man die een hondenuitlaatservice runt. Hij had een stuk of 6 honden bij zich, waaronder een kruising Terrierdame die meteen op mij af kwam. "Kita wordt loops, dus ze zal wel erg lekker ruiken voor jouw jongens", zei Jan tegen ons vrouwtje. Joris bleef op een afstand staan, ik ging uiteraard snuffelen met Kita. Het klikte meteen. "Ik ben Velvet Sensation de Kluivenjatter", stelde ik mezelf voor. "Hoi Velvet, ik ben Kita", kirde ze. En terwijl wij lekker neus-aan-neus stonden te smoezen, kwam een bruine reu uit de roedel van Jan naar Kita toegerend en hij probeerde haar te bestijgen. "Hé schooier, laat je mijn vriendin met rust?", beet ik hem toe. "Opzouten, ladykiller, ze is van mij", kreeg ik als antwoord. "Ach, vechten om een vrouwtje, dat is zo oud als de weg naar Kralingen", verzuchtte Jan en hij liep verder. Kita is nog een paar keer teruggerend naar mij. "Ik vind jou toch de leukste hoor Velvet", vertrouwde ze me toe. "Zie je nou wel Joris, ik ben nog steeds getapt bij de vrouwtjes, ook al heb ik zo'n implantaat in mijn nek gekregen. Ik ben een echte babe magnet!". "Opschepper", hoorde ik Joris nog mompelen terwijl we weer naar huis liepen. Het kan me niet schelen wat Joris zegt, ik zet de bijnaam Babe Magnet er gewoon bij op mijn visitekaartje!

groetjes van Velvet Sensation de Kluivenjatter, Babe Magnet van Bilthoven

Comments voor De Babe Magnet van Bilthoven

Gemiddelde waardering starstarstarstarstar

Klik hier om je eigen comments toe te voegen

Jun 05, 2012
Waardering
starstarstarstarstar
Super
door: Barbara

Top! Weer al zo'n leuk verhaal van Lydia. Heel vermakelijk om te lezen.

Klik hier om je eigen comments toe te voegen

Doe mee en schrijf je eigen pagina! Het is heel simpel. De volgende stap? Klik hier en ga terug naar De passie van jouw hond.


Pay it forward & deel dit met je vrienden