Hondenrelaties zijn ook ingewikkeld!

door Lydia
(Bilthoven)

Dat relaties tussen mensen behoorlijk ingewikkeld in elkaar kunnen zitten, weet iedereen. Veelal uit eigen ervaring, en zeker ook uit talloze films en boeken die over dit onderwerp gaan. Maar hondenrelaties zijn ook niet allemaal simpel en gemakkelijk, onze lieve Velvet heeft dat nu ook ervaren in zijn leven........


Velvet is een goed ogend reutje dat behoorlijk populair is bij het andere geslacht. Hij laat zich de belangstelling van leuke teefjes als vanzelfsprekend aanleunen en wil zelfs dat ik een lijst bijhoud van zijn vriendinnetjes.

Vooral teckeldames zijn favoriet bij hem, maar gelukkig heeft hij ook een paar vriendjes met wie hij graag speelt. Zo is daar Boris, een boomertje van zijn leeftijd die in de flat tegenover ons huis woont. Velvet en Boris rennen altijd meteen op elkaar af en beginnen te ravotten als ze elkaar tegen komen.

De laatste tijd zagen we Boris eigenlijk niet meer, maar vorige week was hij opeens weer paraat. Met een kreet van vreugde rende Velvet op hem af en wilde gaan dollen, maar Boris begon tegen hem te grommen en liet zijn tanden zien. Verbluft bleef Velvet staan. Het vrouwtje van Boris kwam er aan gelopen en vertelde dat hij onlangs was geopereerd en vandaag pas voor het eerst weer echt buiten kwam. Hij had nog pijnstillers en het was in dat licht gezien logisch dat hij geen zin had in een wilde stoeipartij met Velvet. "Vrouwtje, is Boris mijn vriend niet meer?", vroeg hij me beteuterd. "Jawel hoor Velvet, maar hij heeft nu even geen zin om te spelen, hij heeft pijn in zijn buik". Velvet liet deze informatie op zich inwerken, maar of hij het echt begreep? Ik weet het niet. "Dag Boris", zei hij toen we verder liepen, en zijn stem was zwaar van teleurstelling en ongeloof.

Een andere vaste speelmakker van Velvet is Pip, een piepklein reutje van het ras Tibetaanse Spaniel. Pip komen we regelmatig tegen op het grote grasveld bij de gereformeerde kerk achter ons huis. Pip stort zich altijd volop bovenop Velvet, slaat zijn pootjes om Velvet's kop en begint een partijtje vrij worstelen waar ze allebei machtig veel plezier aan beleven. Als we Pip tegen komen, dan moet ik zeker een half uur extra uittrekken voor de wandeling..... niet dat ik dat erg vind, want niet alleen Pip en Velvet, maar ook ik en het vrouwtje van Pip beleven hier veel plezier aan.

Nu blijkt Pip ook een zusje te hebben uit hetzelfde nest, en dit zusje woont ook bij Pip. Omdat ze op de leeftijd van 10 weken zeer ernstig ziek is geweest (bijna overleden) heeft ze een groei-achterstand opgelopen en is, inmiddels volwassen, nog veel kleiner dan Pip, die ook al zo klein is.

Kayda weegt maar 1,4 kilo en heeft het formaat van een teacup chihuahua pup: Pip's vrouwtje had haar altijd gewoon in haar jaszak zitten als ze Pip uit liet, dus meer dan het piepkleine kopje dat uit de jaszak piepte, had ik nog nooit gezien.

Nu was Kayda gelukkig weer zo gezond en sterk geworden, dat ze samen met Pip over het grasveld kon rennen en stoeien, en net als haar broertje stortte ze zich, zo klein als ze was, vol baldadige overmoed op Velvet. Die was aangenaam verrast en liet Kayda over zijn rug klauteren en zijn staart pakken. "Ik houd van kleine vrouwtjes, die vind ik schattig", zei hij tegen Joris die er verbluft naar stond te kijken.

Het klikte zo goed tussen Velvet en Kayda, dat Pip opeens een beetje het vijfde wiel aan de wagen was; hij rende naar een boom verderop en begon daar stoer te graven, de kluiten gras en zand vlogen een meter de lucht in. Joris ging bij hem staan. "Tsja, vrouwen", begon hij tegen Pip, "ze weten altijd de belangstelling van Velvet te trekken. En die vlegel gooit alles en iedereen aan de kant als hij een leuk vrouwtje ziet". Pip haalde zijn kleine schoudertjes op. "Ik vind het niet erg, ik gun mijn zusje wat stoeiplezier na haar moeilijke jeugd, met haar gezondheidsproblemen en zo..... en Velvet is wel oké" gaf hij als antwoord. "Dat is fideel van je", zei Joris, en hij ging naast Pip staan en begon ook met zijn achterpoten aardkluiten weg te trappen. Joris en Pip waren nu ineens mannenbroeders, die gezamenlijk hun stoere mannending deden terwijl Velvet meters verderop alleen maar belangstelling had voor Kayda.

Eenmaal weer thuis lag Velvet met zijn kluif op zijn deken nog even na te filosoferen over zijn nieuwe vriendinnetje. "Kayda is zoooo dapper en zoooo schattig", begon hij. "Ik geloof dat ik verliefd ben". Joris keek hem meewarig aan. "Dat is dan nummer zoveel op zijn lijstje. Jeugdige overmoed....." Velvet richtte zijn blik op mij. "Ik hoop maar dat mijn relatie met Pip hier niet onder lijdt, want Pip is een fijne vriend. En Kayda is per slot van rekening wèl zijn zuster......". Ik was totaal verbluft door deze opmerking van Velvet. Teveel naar Woody Allen films gekeken, mijn kleine zwarte flierefluitertje? Ik keek naar Joris. "Jeugdige overmoed? Ik geloof eerder dat hij volwassen begint te worden", zei ik tegen mijn Jorisman. God, wat heb ik toch een ontzettend leuke powderpuffmannetjes!

Comments voor Hondenrelaties zijn ook ingewikkeld!

Gemiddelde waardering starstarstarstarstar

Klik hier om je eigen comments toe te voegen

Jun 27, 2013
Waardering
starstarstarstarstar
Leuke hondjes
door: Erica

Wat een leuk verhaal. Zou willen dat ik ook zo kon schrijven over mijn honden... wie weet doe ik ook nog eens een poging.

Klik hier om je eigen comments toe te voegen

Doe mee en schrijf je eigen pagina! Het is heel simpel. De volgende stap? Klik hier en ga terug naar Kensho's Gastenboek.


Pay it forward & deel dit met je vrienden