lieve Juul, mijn Beagle

door Yolanda Bogman
(Bunde, Nederland)

Bijna een jaar na je broertje ben jij er ook niet meer. Helemaal onder de knobbels maar jij gaf niet op...

Je was een lieve - maar o zo aanwezige - Beagle!
Wandelen deed je graag, vooral in de perenweien. Op zoek naar sporen van konijnen om dan vervolgens je eigen weg te gaan en ons roepend achter te laten.

Wat hebben wij je naam vaak staan roepen...
Als puppie werd je gebeten door een andere hond, waardoor je altijd dominant gereageerd hebt op andere honden.

En o wee als er iets of iemand langs onze tuin liep!

Maar je grootste hobby was toch...
eten!!!

Een erge dankbare eter want je at werkelijk alles!
Een jaar geleden moesten we Boy je broertje laten inslapen.

Je hebt hem lang lopen zoeken en om hem getreurt ondanks dat je Figo onze Herder nog bij je had.
naarmate de tijd verstreek begon je je steeds meer aan hem op te trekken. Maar jij bleef de baas!

Je wist niet hoe snel je je bak leeg moest eten om dan vervolgens grommend naar Figo zijn bak te rennen om daar de restjes te zoeken; jij was de leider!

Toen je een paar weken geleden veel last kreeg van je poten kon je die lange wandelingen niet meer mee. De planning was dat iemand met figo ging lopen en ik met jou een korte route.
maar wat gebeurde? Figo wilde niet zonder jou lopen en jij niet zonder Figo!

De zware pijnstillers gaven ons weer wat hoop.
je had in ieder geval geen pijn meer. Afgelopen zondag heb je je strijd opgegeven. Je achterpoten hingen er verlamd bij je kon helemaal niets meer...

Nu moesten we ons verstand boven ons gevoel zetten, dit verdiende jij niet! Het lang uitgestelde werd nu werkelijkheid,om 18.30u ben je rustig ingeslapen.

Klik hier om een comment achter te laten

Doe mee en schrijf je eigen pagina! Het is heel simpel. De volgende stap? Klik hier en ga terug naar Herdenk je hond - Honden In Memoriam.


Pay it forward & deel dit met je vrienden