Mentaliteit Akita: zelfde als van de Shiba, maar groter en meer

door Jean-Marie
(Belgie)

Shiba

Shiba "Swif" en Akita "Goshin"

Shiba
Zo zit Shiba Swif er meestal bij
Volwassen Shiba met een Akita pup

Hello hondenvrienden,


Laat ik mij even voorstellen: ik heb een echtgenote, 2 kinderen en ook 2 (bijna 3) kleinkinderen. Wij zijn altijd dierenvrienden geweest, maar een hond in huis... dat was van het goede teveel.

Wij hadden 2 poezen, 2 vogeltjes en een goudvis. Tot mijn 50ste verjaardag vroeg ik elk jaar om een hondje te mogen meebrengen naar huis. De kinderen hadden toch ook elk een poes meegebracht :-)

Eindelijk kreeg ik toestemming en de zoektocht naar een viervoeter kon beginnen.
Dit ras was te groot, dat ras te klein, dit blafte te veel, enz... Tot we in de hondenencyclopedie de Akita tegenkwamen. Toch wel een grote als eerste hond dachten we. Maar ja, als je in de Japanse budo geïnvesteerd hebt zijn de Japanse honden niet ver te zoeken.

Een vriendin werkte in een dierenspeciaalzaak en had een nestje Shiba's... gaan kijken was een grote fout, want de Shiba ging mee. Door onze zoektocht hadden we toch al wat gelezen over dit ras en het strookte met wat ik wel zag zitten:

  • Niet blafferig

  • Eigenzinnig zonder koppigheid

  • Speels als hij dat ziet zitten

  • Zindelijk en proper als een kat

  • Niet zo groot dan dat hij denkt te zijn

  • Baas juist onder ons

  • Lief zoals een kat (komt vanzelf als hij u nodig heeft)

  • En nog van die goede deugden…



Na een tweetal jaren dacht ik dat er plaats was voor een 2de hondje, dus... een Akita zou het vriendinnetje worden van onze Shiba. Een zoektocht later hebben we een prima fokster gevonden die gepassioneerd is door Akita's, dus maar wachten op de geboorte van de Akitapup.

Op de hondenschool zijn ze ondertussen gewoon geraakt aan de komst van 2 identiek dezelfde honden (behalve in grootte), die de les niet opschrikken maar gewoon vertragen, onze Shiba is namelijk een meester in traagheid. Hij kijkt altijd eerst wat de andere honden doen alvorens zelf in actie te schieten (euh slenteren) Hij slaagt er zelfs in om "aan de voet" in slaap te vallen tussen 2 oefeningen in. :-)

We gaan redelijk veel wandelen, in de bossen en aan zee zijn ze in hun sas, in de stad daarentegen... de mensen willen dus altijd maar onze Shiba "het pupje van die grote" aanhalen en aaien, maar dat ziet hij echt niet zo zitten, hij is tenslotte toch de grootste hé ! Wat we allemaal al niet moeten horen hebben: Is dat een echte vos ?... Is dat een welpje van een wolf ?... Hoe komt het dat gij met een vos mag rondlopen? Alles bij elkaar is het toch heel fijn dat de mensen onze honden mooi en welopgevoed vinden. We mogen ermee op café of op restaurant gaan, ze blijven steeds rustig liggen aan de voeten onder de tafel.

We zijn op weekend geweest in een hondenbed&breakfast waar zij alleszins het rustigste paar waren in de eetzaal, de andere hondjes maar spelen en trekken naar elkaar terwijl de onze genoten van het schouwspel en geduldig wachtten tot wij klaar waren met eten. Van een rustige tafel naar een plezante wandeling is voor hun geen probleem. En ook 's nachts ... rustig en kalm ... alleen af en toe eens luidop dromen van wat ze gedaan hebben overdag... de volgende morgen terug blij en welgezind... zo zou iedereen moeten zijn :-)

De Shiba is toch het baasje, als we een andere hond tegenkomen zal hij eerst onze Akita achteruit jagen om dan resoluut tegen de andere hond duidelijk te maken dat hij niet gestoord wil worden. Als het er echt op aan komt staat de Akita steeds klaar om hare Shiba te verdedigen.

De mentaliteit van onze Akita? Hetzelfde als de Shiba maar... groter en meer.

Ondertussen is onze Shiba 6,5 jaar en Akita 3,5 jaar en zijn het heel lieve en schattige hondjes.
De namen : Shiba "Swif" naar het vosje van kabouter David en Akita "Goshin" Japans voor bescherming van het lichaam, verdedigen doen ze alle twee, zowel ons als elkaar.

Wij hopen ze nog lang gezond bij ons te mogen hebben, zeker de Shiba want daarmee naar de dierenarts gaan is alsof ze een varkentje kelen... tot de spuit achter hem verdwijnt, daar heeft hij dan weer geen last van. Maar ja, 't is een Shiba hé !

Oei, nu schrijf ik meer over de Shiba dan over mijn Akita... maar dat is niet zo erg ... ze vullen mekaar heel erg aan.
Het is alleen de grootte die anders is, hun gedrag komt heel sterk overeen!

Ook Kensho en de andere Akita's waar ik verhalen over hoor zijn blijkbaar dezelfde temperamentvolle en toffe honden die graag hun baasjes eens goed liggen hebben met hun zotte kuren.

Nen dikke poot en knuffel
JM & Co

Shiba "Swif" en Akita "Goshin"

Klik hier om een comment achter te laten

Doe mee en schrijf je eigen pagina! Het is heel simpel. De volgende stap? Klik hier en ga terug naar index-jouw-hond.


Pay it forward & deel dit met je vrienden