Trouwe Milo

door Miranda van Gilst
(Zwartewaal)

Onze Akita heet Milo. Tien jaar geleden is hij als pup bij ons in huis gekomen.


Heel wat waarschuwingen hebben we gehad, van mensen uit de hondenwereld. Of we wel wisten waar we aan begonnen, en een Akita in huis halen, terwijl wij een kind van 4 hadden en een baby van 8 maanden.

Toen wij Milo gingen uitzoeken, hadden wij ons oudste kind bij ons, en terwijl alle pups uit het nest ons kind al gauw niet interessant meer vonden, bleef Milo heel het bezoek bij onze zoon in de buurt.

Dit werd ons hondje, dat kon niet anders!

Op leeftijd van 10 weken kwam hij bij ons thuis, alwaar hij kennis maakten met onze baby.
Terwijl zij net kon zitten, en erg onstabiel was, plofte hij gezellig naast haar neer.

Vanaf dat moment zijn die twee onafscheidelijk. Zij regelde wanneer hij zijn eten krijgt, en hij lette goed op of haar niks overkwam.
Op tweejarige leeftijd was ze uit de tuin ontsnapt, en hij is haar keurig gevolgt. Toen ik ze achter op het plein zag wandelen, had hij zijn kop boven haar hoofdje, niemand die haar iets aan kon doen, op dat moment.

Toen ze echt buiten mocht spelen, hield hij haar altijd in de gaten.

Elf is onze dame nu, en als ze Milo uit gaat laten, weet ik dat er niets gebeurt, want wat ze hem voor commando geeft, hij volgt hem zonder meer op.

Mega respect heeft hij voor haar.

Milo is nu tien, en we weten dat hij niet het eeuwige leven heeft, maar ik hoop dat hij nog heel lang bij ons is, want aan het verdriet van mijn dochter, als hij eenmaal komt te overlijden, daar moet ik echt nog niet aan denken.

In ieder geval heeft de Akita als ras, en Milo in het bijzonder, onze harten sneller doen kloppen, en na Milo, nooit meer een hond, of toch weer een Akita.

Miranda

Comments voor Trouwe Milo

Klik hier om je eigen comments toe te voegen

Mar 10, 2013
Sterkte!
door: Barbara

Hoi Miranda,

Inderdaad, alweer 3 jaar geleden dat je zo mooi vertelde over hoe Milo over jouw dochter waakte.. en dat ik hoopte dat ie heeeeel oud zou worden. En we weten... het einde komt altijd te vroeg. De tijd gaat veel te snel. Wat rest zijn de herinneringen en het besef dat hij een mooi leven heeft gehad.

Mar 10, 2013
Milo
door: miranda

Hallo Barbara,

Na jaren zie ik mijn verhaal ineens terug op deze site. Mi Lo is deze week overleden, 13 jaar oud. Bij het inslapen was mijn dochter aanwezig. Overmand door verdriet was ze achter hem gaan zitten. Hij hief zijn kop op en keek haar aan met een blik van, lieve nikita kom alsjeblieft bij mij zitten. Ze is toen bij hem gaan zitten, en hij legde met een zucht zijn kop op haar schoot. Daarna is hij rustig ingeslapen, met een glimlach op om zijn mond, tenminste dat zagen wij. Voor het verwerkingsproces van onze dochter is dit goed geweest.
We missen onze trouwe milo verschrikkelijk, maar de herinneringen aan hem hebben een diamanten rand.

May 12, 2010
De Akita kan een echte kindervriend en beschermer zijn
door: Barbara

Hoi Miranda,

Wat een ontzettend mooi verhaal en ik krijg er een brok van in mijn keel. En dan bedenk ik... wat jammer dat je geen foto hebt toegevoegd zodat we allemaal kunnen zien hoe Milo waakt over jullie dochter.

Zeker met alle verhalen over agressie bij Akita's, hoe moeilijk ze (kunnen) zijn en de gevaren van grote honden in het algemeen ben ik erg blij dat je jouw verhaal hier hebt neergeschreven.

Mijn Akita Kensho is niet zo'n kindervriend. Die van mij houdt meer van katten, dus het is maar net waar ze mee opgroeien. Bij jou zijn ze van kleins af aan bij elkaar geweest en ik denk dat de Akita dan zo'n hond is dat ie zelfs nog vriendjes zou worden met een heel klein muisje of vogeltje. Zolang het maar 'eigen' is en tot het gezin behoort.

Hopelijk wordt Milo gewoon heeeeeel oud!

Groetjes,
Barbara

Klik hier om je eigen comments toe te voegen

Doe mee en schrijf je eigen pagina! Het is heel simpel. De volgende stap? Klik hier en ga terug naar index-jouw-hond.


Pay it forward & deel dit met je vrienden